Deel 8

Na een dag rust stond ons een volgend reisdoel voor ogen, n.l. Honda in het stroomgebied van de Rio Magdalena. Deze plaats ligt op ca. 100 km van Bogota. De rit erheen verliep voorspoedig en 's middags zaten we al heerlijk aan het zwembad van het hotel. Tijdens de reis hadden we de Rio Magdalena al gezien. Een smerige rivier die vreselijk stonk. Dit komt door de Rio Bogota, deze is nog erger dan een open riool. De plaats Honda ligt in een dal en het is er het hele jaar drukkend warm ca. 30 à 35 graden. Nog een plaag waren de muggen. Een leuk voorbeeld; trek een geel T-shirt aan en je was in een minuut zwart van de muggen. Onze vang tocht begon bij de Rio Seco.

Het water was smerig en sterk verontreinigd. Water waarden temp. 31 ^oC, pH 8,4 en de micr. 670. Ook hier weer weinig water. De bodem bestond uit kiezel zand en kleine rolstenen, deze waren rijkelijk met algen begroeid. Veel vissen waren er niet maar wel Sturistoma's, zalmen en Geophagus Steindachneri. Veel viel hier niet te beleven. Op de terugweg stonden we wel even raar te kijken, midden in de rivier stond een grote vrachtwagen. Deze werd met het weinige water gewassen. Onze eerste nacht in Honda was het zo warm dat we besloten om buiten te slapen op de ligstoelen van het zwembad. Geen goed idee, want in de loop van de nacht kwam iedereen naar binnen. De volgende dag zagen we eruit als een landkaart overal muggen beten. De Rio Cuamo met prachtig helder water, vanaf de brug zagen we het al dit is wat we zochten. Veel vissen, niet te diep en uitstekend voor onder wateropnamen. Grote rotsblokken maar ook kleine kiezelbanken met zandgedeeltes ideaal voor harnasmeervallen. Onder water was het net een cichliden aquarium. Alles was rijkelijk bealgd met een stoflaag erover. Planten waren niet aanwezig. Op de stenen kon je goed zien dat er algeneters aan het werk waren geweest. Strepen alg waren eraf en diende als voedsel voor diverse soorten vis. In de gedeeltes waar het water maar 20 cm diep was troffen we grote aantallen jonge Geophagus Steindachneri en Sturisoma's aan.

De Sturisoma's (vermoedelijk Leightoni) waren in grote aantallen aanwezig. Op een vierkante meter zagen we er wel 12. De vrouwtjes waren dik en vrijwel aan het afzetten van de eieren toe. Wonderbaarlijk was dat deze vissen zich in het snel stromend water verplaatsten. Als een torpedo schoten ze vooruit tegen de stroom in. Opvallend waren ook de ogen, onder water waren die wit. Thuis heb ik dit nooit meer kunnen waarnemen. Vissen die we aantroffen; mesvissen, zalmen, Aequidens spec., algenzalmen, Cheatostomus en wat meervallen waarvan we de naam niet konden achterhalen. In de rivieren rond Honda kom je toch erg veel meervallen tegen. De waterwaarden: pH 7,8, micr. 130 en temp. 27 graden. Onze volgende vangplaats was de Rio Bernal. Ook hier zeer weinig water. Maar de boeren hadden wat dammetjes gebouwd zodat er plekken waren met wat drinkwater voor het vee, het zat daar vol met vis. Het leek wel een overbevolkt aquarium. Zo met het blote oog te zien waren het overwegend allemaal zalmen. We hebben toch maar even het schepnet er door heen gehaald. Apart was dat we een kleine geepachtige vis vingen met prachtige kleuren in de staart. Helaas konden we er geen naam bij vinden. Maar de algenzalmen (Parodon Suborbiale) waren met enkele grote exemplaren zeer uitzonderlijk. Ook hier weer een bodem met stenen die bealgd waren. Langs het water mooie varens. In de loop van de dagen hebben we een aantal Rio's bezocht. Vele waren wat vis en stroomgebied hetzelfde. Veel stenen, rotsen en zandplaten. Planten kwamen bijna niet voor.